बुबाको निधनपछि भावुक मेसीले भने : तपाईंविना कसरी अघि बढ्नेछु, मलाई थाहा छैन

‘यसपटक मैले शारीरिक अवस्थाविरुद्ध गएर खेल्ने प्रयास गरेँ, तर सकिनँ। आफूलाई कहिल्यै सहज महसुस गर्न सकिनँ’

---

नयाँ पेज

२०८३ श्रावण २७ बुधबार १९:२० बजे

काठमाडौं :  अर्जेन्टिनाका स्टार फुटबलर लियोनल मेसीले आफ्ना बुबा जर्ज मेसीको निधनपछि पहिलोपटक भावुक सन्देश सार्वजनिक गरेका छन्। सामाजिक सञ्जालमार्फत बुबालाई सम्झँदै मेसीले आफूले अब कसरी अघि बढ्ने भन्ने नै थाहा नभएको बताएका छन्। उनले बुबासँग अझै धेरै समय सँगै बिताउन चाहेको उल्लेख गर्दै आफूले फुटबल करिअरमा पाएको सफलतामा जर्जको योगदान सम्झिएका छन्।

‘बुबा, तपाईं अब हुनुहुन्न भन्ने कुरा अझै विश्वास गर्न सकिरहेको छैन। अब म तपाईंलाई देख्न पाउँदिनँ, तपाईंसँग कुरा गर्न पाउँदिनँ भन्ने कुरा पनि विश्वास गर्न सकिरहेको छैन,’ मेसीले लेखेका छन्। जर्ज पीडामा रहेको आफूलाई थाहा भए पनि उनले परिवारलाई निकै छिट्टै छाडेको मेसीले बताएका छन्। ‘तपाईं पीडामा हुनुहुन्थ्यो भन्ने मलाई थाहा छ र त्यो पीडाको अन्त्य हुनु नै राम्रो कुरा थियो, तर तपाईंले हामीलाई धेरै छिट्टै छाड्नुभयो। हामीसँग अझै सँगै रमाउन र आनन्द लिन धेरै कुरा बाँकी थियो,’ उनले लेखेका छन्।

मेसीले आफ्ना बुबाले आफूलाई अन्तिम विश्वकप खेलिरहेको हेर्न चाहेको पनि स्मरण गरेका छन्। विश्वकप सुरु हुनुभन्दा केही दिनअघि जर्जको स्वास्थ्य अवस्था बिग्रिएको उनले बताएका छन्।

‘तपाईंले सधैँ मलाई अन्तिम विश्वकप खेल्न भन्नुहुन्थ्यो। विश्वकप सुरु हुनुभन्दा केही दिनअघि नै तपाईंको अवस्था बिग्रिएको थियो। पहिलोपटक तपाईं कुनै प्रतियोगितामा हुनुहुने थिएन,’ मेसीले लेखेका छन्।

आफूहरूले फाइनलसम्म पुग्ने र बुबाले कम्तीमा एउटा खेल हेर्न पाउने आश्वासन दिएको पनि उनले बताएका छन्। तर, जर्जले विश्वकपको कुनै पनि खेलको आनन्द लिन नपाएकोमा मेसीले दुःख व्यक्त गरेका छन्। ‘मैले तपाईंलाई हामी फाइनलसम्म पुग्नेछौँ र तपाईंले एउटा खेल हेर्न पाउनुहुनेछ भनेको थिएँ। हामी च्याम्पियन बन्न सकेनौँ, तर हामीले हरेक खेलको कति आनन्द लियौँ भन्ने तपाईंले कहिल्यै थाहा पाउनुभएन,’ उनले लेखेका छन्।

मेसीले बुबासँग आफूले अन्तिमपटक भन्न नसकेको एउटा कुरा यही रहेको बताएका छन्। उनले जर्जसँग हरेक दिन कुराकानी हुने र आफ्नो व्यस्तताबीच सम्भव भएसम्म भेटघाट हुने गरेको पनि स्मरण गरेका छन्।

‘म तपाईंविना के गर्नेछु, कसरी अघि बढ्नेछु भन्ने मलाई थाहा छैन। मैले अहिलेसम्म फुटबल मात्र खेलेँ र अब लामो समयसम्म फुटबल खेलिरहनेछु कि छैन भन्नेमा धेरै शंका छन्,’ मेसीले भावुक हुँदै लेखेका छन्।

उनका अनुसार जर्ज बाल्यकालदेखि नै उनको फुटबल यात्राको अभिन्न हिस्सा थिए। प्रशिक्षणमा लैजानेदेखि खेल हेर्नेसम्म बुबाले निरन्तर साथ दिएको मेसीले सम्झिएका छन्। ‘तपाईं बुबा, साथी र प्रतिनिधि हुनुहुन्थ्यो। हरेक क्षणमा तपाईंले जे हुनुपर्थ्यो, त्यही हुनुभयो र कहिल्यै गल्ती गर्नुभएन,’ मेसीले लेखेका छन्।

उनले आफ्ना छोराछोरीको पालनपोषण र शिक्षामा पनि बुबाबाट सिकेको कुरा प्रयोग गर्ने बताएका छन्। ‘म तपाईंलाई धेरै सम्झनेछु, तर तपाईं सधैँ मेरो साथमा हुनुहुनेछ। विशेषगरी मेरा छोराछोरीको शिक्षामा, किनकि म उनीहरूलाई तपाईंले मलाई जसरी सिकाउनुभयो र हुर्काउनुभयो, त्यसरी नै सिकाउने र हुर्काउनेछु,’ उनले लेखेका छन्।

सन्देशको अन्त्यमा मेसीले बुबाप्रति प्रेम र कृतज्ञता व्यक्त गरेका छन्—‘सबै कुराका लागि धन्यवाद। म तपाईंलाई माया गर्छु, बुबा।’

जर्ज मेसीको ६८ वर्षको उमेरमा गत शुक्रबार निधन भएको हो। लामो समयदेखि स्वास्थ्य समस्याबाट पीडित उनको रोसारियोस्थित एक अस्पतालमा उपचारका क्रममा निधन भएको थियो।

जर्ज मेसी लियोनलका बुबा मात्र नभई लामो समयसम्म उनका एजेन्टसमेत थिए। मेसीको बाल्यकालदेखि नै उनले छोराको फुटबल यात्रामा महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरेका थिए। मेसीलाई बाल्यकालमा वृद्धि हर्मोनको कमीसम्बन्धी उपचार आवश्यक पर्दा जर्जले उपचारको व्यवस्था मिलाउन महत्वपूर्ण पहल गरेका थिए।

मेसी १३ वर्षको उमेरमा बार्सिलोनामा फुटबल करिअर अघि बढाउन स्पेन जाँदा जर्ज पनि उनीसँगै गएका थिए। त्यसपछि दशकौँसम्म उनले मेसीको करिअर व्यवस्थापन, सम्झौता तथा क्लब स्थानान्तरणलगायत महत्वपूर्ण विषयमा छोरालाई साथ दिएका थिए।

सार्वजनिक रूपमा भने जर्ज निकै कम देखिन्थे। सञ्चारमाध्यमबाट टाढै रहेर उनले मेसीको करिअरमा पर्दापछाडिबाट महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गर्दै आएका थिए।

मेसीको स्टाटसको नेपाली अनुवाद :

बुबा, तपाईं अब हामीबीच हुनुहुन्न भन्ने कुरा अझै विश्वास गर्न सकिरहेको छैन। म यो कुरा स्वीकार्न सकिरहेको छैन, वा भनौँ, स्वीकार्नै चाहन्नँ। अब म तपाईंलाई फेरि देख्न पाउँदिनँ, तपाईंसँग फेरि कुरा गर्न पाउँदिनँ भन्ने कल्पना गर्न पनि निकै गाह्रो भइरहेको छ। तपाईं पीडामा हुनुहुन्थ्यो र तपाईंका लागि यो नै राम्रो थियो भन्ने मलाई थाहा छ। तर तपाईंले हामीलाई निकै छिट्टै छाड्नुभयो। हामीसँग अझै धेरै कुरा सँगै रमाउन बाँकी थियो।

तपाईंले मलाई अन्तिम विश्वकप खेल्नुपर्छ भनेर कति पटक भन्नुहुन्थ्यो। विश्वकप सुरु हुनुभन्दा केही दिनअघि नै तपाईंको स्वास्थ्य सबैभन्दा खराब अवस्थामा पुग्यो। पहिलोपटक तपाईं कुनै प्रतियोगितामा मसँग हुनुहुने थिएन। तर आमाले तपाईंको अवस्था सुधारिनेछ र यात्रा गर्न सक्ने अवस्थामा हुनुहुनेछ भन्नुहुन्थ्यो। म तपाईंलाई हामी फाइनलसम्म पुग्नेछौँ, अनि तपाईं यात्रा गरेर आएर खेल हेर्न सक्नुहुनेछ भन्थेँ।

हरेक खेल सकिएपछि म तपाईंको सन्देशको प्रतीक्षा गर्थेँ र तपाईंको सन्देश निकै सम्झिन्थेँ। त्यही बेला मैले अवस्था साँच्चिकै गम्भीर रहेछ भन्ने महसुस गरेँ। त्यसका बाबजुद पनि म सकेसम्म टाढासम्म पुग्नेबारे सोचिरहेँ, ताकि तपाईंलाई समय मिलोस् र कम्तीमा एउटा खेल हेर्न पाउनुहोस्। हामी फाइनलसम्म पुग्यौँ, तर तपाईं आउन सक्नुभएन। म फाइनल जितेर तपाईंलाई त्यो उपाधि समर्पण गर्न र नयाँ विश्वकपको ट्रफी देखाउन चाहन्थेँ। तर सकिनँ, मेरा खुट्टाले साथ दिन छाडेका थिए। यसपटक मैले आफ्नो शारीरिक अवस्थाविरुद्ध गएर खेल्ने प्रयास गरेँ, तर सकिनँ। मैले आफूलाई कहिल्यै सहज महसुस गर्न सकिनँ।

म घर पुग्दा तपाईंले हामी फाइनल पेनाल्टीमा हारेका हौँ भन्ने सोच्नुभएको थियो। त्यसपछि भएका कुनै पनि कुराबारे हामी कुरा गर्न सकेनौँ। तपाईंले केही पनि आनन्द लिन पाउनुभएन। हामी च्याम्पियन बन्न सकेनौँ, तर हामीले हरेक खेल कति आनन्दका साथ खेल्यौँ, तपाईंलाई थाहा नै छैन। फेरि एकपटक तपाईं सही हुनुहुन्थ्यो, म त्यहाँ हुनुपर्थ्यो र त्यो खेल खेल्नुपर्थ्यो।

म तपाईंलाई यो कुरा भनिरहेको छु, किनकि हामीले कुरा गर्न नपाएको यही एउटा विषय थियो। बाँकी सबै कुरा तपाईंलाई पहिल्यै थाहा थियो। हामी हरेक दिन कुरा गर्थ्यौँ र मेरा व्यस्तताबीच सम्भव भएसम्म एकअर्कालाई भेट्थ्यौँ।

म तपाईंविना अब के गर्नेछु, कसरी अघि बढ्नेछु भन्ने मलाई थाहा छैन। मैले त अहिलेसम्म फुटबल मात्र खेलेँ, तर अब धेरै समयसम्म फुटबल खेलिरहनेछु कि छैन भन्नेमा पनि मलाई धेरै शंका छन्। तपाईं सुरुदेखि नै मेरो साथमा हुनुहुन्थ्यो, अन्त्य आउन अझै यति थोरै समय मात्र बाँकी थियो। तपाईंले त्यो थोरै समय अझै किन धैर्य गर्न सक्नुभएन ? हामीले सँगै अन्त्यसम्म पुग्न सक्थ्यौँ नि।

मलाई थाहा छ, तपाईंको सबैभन्दा ठूलो खुसी आफ्नो परिवार, आफ्नी श्रीमती, आफ्ना छोराछोरी र विशेषगरी अरूले थाहा नपाउने गरी मलाई खेलिरहेको हेर्नु थियो।

म सानो छँदादेखि नै सधैँ यस्तै थियो। तपाईं कामबाट फर्किनासाथ मलाई सबै प्रशिक्षणमा लैजानुहुन्थ्यो। तपाईं काममा व्यस्त हुँदा धेरैपटक आमाले मलाई प्रशिक्षणमा लैजानुहुन्थ्यो। तर मेरा खेलहरूमा भने तपाईं कहिल्यै छुट्नुहुन्नथ्यो। मलाई खेलिरहेको हेर्दा तपाईं कति चिन्तित हुनुहुन्थ्यो र कति खुसी हुनुहुन्थ्यो। यद्यपि तपाईंले मलाई कहिल्यै धेरै प्रशंसा गर्नुभएन।

तपाईं बुबा, साथी र मेरो प्रतिनिधि—सबै हुनुहुन्थ्यो। हरेक परिस्थितिमा तपाईंले जे भूमिका निर्वाह गर्नुपर्थ्यो, त्यही गर्नुभयो र कहिल्यै कुनै कुरामा गल्ती गर्नुभएन। केही गुनासा वा झगडा भए पनि अन्ततः तपाईं नै सही हुनुहुन्थ्यो। अन्तिममा कुरा तपाईंले भनेकै तरिकाले टुंगिन्थ्यो।

म तपाईंलाई धेरै सम्झनेछु। तर तपाईं सधैँ मेरो साथमा हुनुहुनेछ। विशेषगरी मेरा छोराछोरीको शिक्षामा, किनकि तपाईंहरूले मलाई जसरी सिकाउनुभयो र हुर्काउनुभयो, म पनि उनीहरूलाई त्यसरी नै सिकाउने र हुर्काउनेछु।

शान्तिसँग विश्राम गर्नुहोस्। यहाँ हुँदा जसरी हाम्रो हेरचाह गर्नुहुन्थ्यो, माथिबाट पनि त्यसरी नै हाम्रो हेरचाह गरिरहनुहोस्। सबै कुराका लागि धन्यवाद।

म तपाईंलाई धेरै माया गर्छु, बुबा।